Op 6 januari 2020 overleed onze voormalig voorzitter Walter Kers. In de korte tijd dat we hem hebben leren kennen, zijn we van hem voor eeuwig blijven houden.

Walter had veel te geven. Hij was lief, hield van kleine pesterijtjes en hij had enorme humor, maar hij was ook ontzettend eigenwijs. Soms tot het irritante aan toe, omdat hij over behoorlijk wat wilskracht beschikte. Als hij iets wilde, dan ging hij er een vol voor. Een mooi personage in het echte leven.

Carmen, trainer bij Papaver herinnert zich een moment tijdens een training bij Papaver die typerend is voor Walter: “Walter kon in het begin van zijn improcarrière nog weleens met veel gepuf en gekreun het podium oplopen.  Zoals een improspeler weet, is het positief starten van een scène een voorwaarde om van de speler te gaan houden. Ik liet Walter dan ‘uitpuffen’ en zette daarna de scène stil. Ik stuurde hem het podium af en vertelde hem dat hij nu positief mocht opkomen. De blik, waar hij mij toen mee aankeek, was goud waard. De ondeugd, de verbijstering, maar ook de wilskracht. Alsof je in zijn ogen kon lezen: ‘wacht jij maar’.  Hij gooide er dan een grote zucht uit, draaide zich om en liep met afhangende schouders het toneel af, waarbij ik nog eens riep: ‘niet zo dus’. Daarna ging zijn personage met energie en een positieve inzet het toneel op, zodat we steeds meer van zijn personage gingen houden. Dat is hoe ik Walter ervaarde als trainer.”

Walter was een doorzetter, het willen verbeteren en inzien dat als hij positief het toneel opkwam, hij daarin niet zichzelf zozeer hielp maar vooral zijn tegenspeler. Walter kon de ander laten stralen. Dat deed hij met passie, met twinkelende ogen maar vooral door de andere speler een podium te geven.

Walter was voor ‘zijn’ donderdag-trainingsgroep ‘de Kers op de taart’. Maar ook voor andere leden van Papaver betekende hij veel.

Namens het bestuur en alle spelers van Papaver: Walter dank je wel. We houden ontzettend veel van je en we gaan je missen.